Paulus behoeft voor de meeste christenen geen introductie. Hij heeft bijna de helft van alle “boeken” in het Nieuwe Testament geschreven en er is veel over hem bekend. Apollos daarentegen is voor veel christenen een wat minder bekende Bijbelse persoonlijkheid.
We lezen voor het eerst over hem in het volgende bijbelgedeelte:
En een zekere Jood, genaamd Apollos, geboortig uit Alexandrië, een geleerd man, doorkneed in de Schriften, kwam te Efeze.
Handelingen 18:24
In het vers daarna lezen we dat hij op een vurige manier over Jezus leerde, terwijl hij echter alleen nog maar bekend was met de doop van Johannes (de doop in water). Hij had dus nog niet gehoord over de uitstorting van de Heilige Geest op de Pinksterdag en de daarmee gepaard gaande doop in de Heilige Geest.
Deze was ingelicht omtrent de weg des Heren en, vurig van geest, sprak en leerde hij nauwkeurig hetgeen op Jezus betrekking had, ofschoon hij alleen wist van de doop van Johannes.
Handelingen 18:25
Nadat hij in contact komt met Priscilla en Aquila, vertellen ze hem hier meer over. Dit is te lezen in het vers daarna:
En deze begon vrijmoedig op te treden in de synagoge. En toen Priscilla en Aquila hem hoorden, namen zij hem tot zich en legden hem de weg Gods nauwkeuriger uit
Handelingen 18:26
Met deze nieuwe kennis (en kracht) vervolgde hij zijn weg en bleef hij zijn missie vervullen is te lezen in een vers daarna.
Want onvermoeid bestreed hij de Joden in het openbaar en bewees uit de Schriften, dat Jezus de Christus is.
Handelingen 18:28
We lezen in de bijbel dat zowel hij als Paulus vele reizen maakte om het evangelie te brengen op vele plekken. Ondanks dat het niet bekend is dat één van de bijbelboeken van Apollos afkomstig is, had hij in die tijd wel veel impact. Ik denk dat we wel kunnen stellen dat hij gezien werd als één van de leiders in de vroege kerk.
Op een gegeven moment ontstaat er echter een situatie die we vandaag de dag nog steeds zien. Mensen gaan meer waarde hechten aan de persoon, dan aan wat God door diegene heen doet. In de brief aan de Korintiërs zegt Paulus daar het volgende over:
Ik bedoel dit, dat ieder uwer zijn leus heeft: Ik ben van Paulus! En ík van Apollos! En ík van Kefas! En ík van Christus!
1 Korintiërs 1:12
Want wanneer de een zegt: Ik ben van Paulus; en de ander: Ik van Apollos; zijt gij dan niet (onveranderde) mensen?
1 Korintiërs 3:4
Er wordt gediscussieerd over welke persoon deze christenen volgen in plaats van dat ze zich richten op het werk van God. Paulus benoemt dit zelfs als gedrag van je oude mens. Werelds gedrag dus, dat geen plek zou mogen hebben in het Koninkrijk van God.
In deze tijd kun je dat vergelijken met dat mensen zich meer focussen op de kerk waar ze naartoe gaan en/of de leiders waar ze de meeste affiniteit mee ervaren, dan dat ze zich richten op het werk dat God door hen heen doet. De focus ligt dan meer op de mensen, dan op God zelf. Dat kan soms zo uit de hand lopen dat dit kan uitmonden in een discussie of zelfs het stoppen van onderlinge relaties.
Wat vaak vergeten wordt is dat God elke kerk en elk persoon op een andere manier kan gebruiken. De bijbel zegt daar het volgende over.
Wat is dan Apollos? Of wat is Paulus? Dienaren, door wie gij tot geloof gekomen zijt, en wel zoals de Here dit aan een ieder geschonken heeft. Ik heb geplant, Apollos heeft begoten, maar God gaf de wasdom. Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft. Wie plant en wie begiet, staan gelijk; alleen zal elk zijn eigen loon krijgen naar zijn eigen werk. Want Gods medearbeiders zijn wij; Gods akker, Gods bouwwerk zijt gij.
1 Korintiërs 3:5-9
De één zal zaaien en de ander zal oogsten zegt de bijbel. Maar het is uiteindelijk God die het laat groeien. Je kunt het ook als volgt zien. De ene bediening kan meer nadruk hebben op het geven van bijbels onderwijs en de andere bediening kan meer nadruk hebben op het bidden voor genezingen. In beide gevallen is het echter God die zal zorgen voor de groei en de bevestiging. In beide gevallen zijn het allemaal arbeiders die aan het werk zijn in het Koninkrijk van God, maar een andere rol vervullen.
Als je dit met het aardse vergelijkt is dat ook niet heel raar. Een bedrijf bestaat vaak ook uit diverse functies. Als iedereen hetzelfde werk zou doen, dan zou het bedrijf geen bestaansrecht hebben. Je zou Gods Koninkrijk kunnen zien als een verzameling van diverse bedrijven waarbinnen er verschillende functies zijn per bedrijf. Het ene bedrijf is b.v. meer gericht op evangelisatie en het andere bedrijf is meer gericht op zorg. En dat geheel bij elkaar vormt de gemeente van Christus.
Wees dus niet gericht op de specifieke bediening van een mens, kerk of bediening, maar wees God dankbaar voor de verscheidenheid aan bedieningen en zegen ze opdat er vele mensen aangeraakt mogen worden en zegen mogen ontvangen door deze bedieningen heen, waarbij God Degene zal zijn die het bekrachtigt!
OnlineChurch.nl 