‘Petrus zei echter: Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, dat geef ik u: in de Naam van Jezus Christus de Nazarener, sta op en ga lopen!’
Handelingen 3:6 HSV
Bovenstaande situatie gebeurde bij de ingang van het tempelplein in Jeruzalem. Een stukje ervoor in hetzelfde hoofdstuk lezen we dat dit bij de poort was genaamd “Schone” of “Mooie” poort. Een interpretatie is dat dit mogelijk de poorten zijn die we ook kennen als de “Huldah” poorten. Deze poorten vormden de hoofdtoegang tot het tempelplein nadat je een hoge brede trap vanaf de hoofdweg richting de tempel bewandeld had.
We lezen dat de man vanaf z’n geboorte niet kon lopen en dat hij dagelijks bij deze poorten werd geplaatst. Aangezien deze man niet kon werken bedelde hij daar dagelijks om geld.
Vorig jaar ben ik op deze locatie geweest. De trappen zijn nog steeds intact, maar de poorten zijn dichtgemetseld. Het is echter een behoorlijke klim naar boven om bij deze poorten te komen. Om dagelijks een man naar boven en beneden te tillen die niet kan lopen vereist een enorme toewijding van alle betrokkenen. Toen ik daar was, zat er ook bij de huidige toegangspoort (die in deze tijd als hoofdpoort gebruikt wordt voor het algemene publiek) een bedelaar. Het viel me op dat alle bewakers haar kenden en groeten en ook af en toe wat te drinken brachten.
Toen ik later die dag bij de Huldah poorten was moest ik daar aan denken. Als hij daar elke dag zat, moet iedereen deze persoon gekend hebben. Plots komen daar Petrus en Johannes. Die vertellen de man op te staan in de naam van Jezus en hij staat op. Niet alleen het leven van deze man zelf, maar ook die van alle betrokkenen die hem dag in dag uit naar boven en beneden tilden veranderden plotsklaps. Daarnaast kende iedereen deze persoon daar. Het getuigenis moet gigantisch zijn geweest! We lezen dat deze man lovend en springend het plein opging en dat andere mensen God begonnen te loven vanwege het wonder dat ze zagen omdat ze wisten wie hij was (zelfde hoofdstuk, vers 10).
Vandaag de dag horen of lezen we soms kritische noten van mede gelovigen over wonderbaarlijke genezingen die God in het leven van anderen doet. Maar stel je voor. Je bent deze man en je hebt nooit kunnen lopen of je bent één van de personen die hem elke dag die grote trap naar boven en beneden tilde. Stel je voor dat God deze man dan op een wonderbaarlijke manier geneest en het leven in één moment van alle betrokkenen verandert in positieve zin. Wie zijn wij dan om daar kritisch op te zijn? Laten wij God danken voor de mooie dingen die Hij ook vandaag de dag nog steeds wil doen. God is nog steeds dezelfde. Hij is Jehova Rapha, de Heer die geneest!
OnlineChurch.nl 