Veertig dagen of jaren en bestemming

De Hemelvaart van Jezus was 40 dagen na Zijn opstanding. 40 dagen na de opstanding startte Hij Zijn bediening (ofwel bestemming) vanuit Zijn rechtvaardige plek in de hemel.

Na de “opstanding uit water” (ofwel de doop) van Jezus, verbleef Hij 40 dagen in de woestijn waarna Hij Zijn “bediening” (ofwel bestemming) op aarde startte.

Ook in de tijd van de zondvloed zien we dezelfde symboliek. 40 dagen en 40 nachten regende het op aarde gedurende de zondvloed, totdat deze daarna weer tot haar bestemming kon komen.

Na 40 jaar verscheen God aan Mozes in de struik waarna Mozes in zijn bestemming kwam.

Mozes verbleef 40 dagen en 40 nachten op de berg waar hij in de nabijheid van God was en uiteindelijk de wet ontving. Met als doel om het Joodse volk tot hun bestemming te laten komen. Net als Jezus in de woestijn vastte Mozes gedurende deze periode.

40 jaar trok het Joodse volk door de woestijn om uiteindelijk op hun bestemming aan te komen.

De verspieders waren 40 dagen lang aan het verspieden voordat het beloofde land werd ingenomen.

Elia verbleef 40 dagen en 40 nachten in de spelonk op de berg Horeb waarin God hem zijn bestemming openbaarde.

Nineve kreeg 40 dagen de tijd om zich te bekeren nadat Jona daar de boodschap van God had gebracht. Omdat ze hiernaar luisterden kwamen ze na hun bekering in hun bestemming terecht.

Er is dus een samenhang tussen de periode van 40 dagen of jaren en het komen in een bestemming.

Toen ik vorig jaar in de woestijn van Judea was. Hetzelfde gebied waar Jezus 40 dagen lang was. Toen kreeg ik het verlangen om ook zelf 40 dagen voor mezelf de symbolische woestijn in te gaan. Ik moest breken met bepaalde zaken in m’n leven om uiteindelijk weer in m’n bestemming te komen. Na die periode is er heel veel gebeurd, in positieve zin welteverstaan!

Had ik vooraf het idee dat dit allemaal ging gebeuren? Absoluut niet! Maar ik had wel het verlangen om er mee te beginnen.

Wanneer we de bijbel lezen is het makkelijk om te kijken wat er aan het einde van een bepaalde periode gebeurde en met dat einde in gedachten de gebeurtenis te rechtvaardigen. Maar probeer eens anders te kijken naar al deze gebeurtenissen.

Zou Noach toen de zondvloed kwam enig idee hebben hoe lang dat zou gaan duren? Hoe was zijn hartgesteldheid daar in?

Toen Mozes de berg opklom. Had hij toen enig idee hoe lang het zou gaan duren dat hij daar al vastend zou gaan blijven?

Toen het volk Israël uit Egypte trok en de woestijn in ging, hadden ze toen enig idee dat het 40 jaar zou gaan duren voordat ze op hun bestemming aan zouden komen?

Toen Elia de berg Horeb opklom en in die spelonk ging zitten. Zou hij toen beseft hebben dat dit 40 dagen zou gaan duren?

Persoonlijk geloof ik dat veel van hen geen idee hadden toen ze hiermee startten. Ik denk dat hun hart dusdanig was gericht op God dat ze dachten, ook al duurt dit de rest van m’n leven. Zolang God dit van mij vraagt, zal ik gehoorzamen.

Vanuit dat perspectief wordt 40 dagen of misschien zelfs 40 jaar ineens relatief kort. Als je bereid bent om je leven over te geven aan God en de rest van je leven aan Hem toe te wijden, dan is het alleen maar de genade van God als Hij na 40 dagen of zelfs 40 jaren je op je bestemming laat komen.

Wees dus geduldig. Overhaast de dingen met God niet. Geef je over aan Hem en vertrouw er op dat Hij je op je bestemming gaat brengen. Het enige dat jij daar in kan doen is je hart richten op Hem en er op vertrouwen dat Hij je gaat voorbereiden om uiteindelijk in of op je bestemming te komen!